Stavljate je u korpu skoro svake nedjelje, a niste svjesni da je to možda najgora riba za zdravlje koju možete redovno konzumirati. Iako riba važi za sinonim zdrave ishrane, nutritivna vrijednost nije univerzalna.
Neke vrste akumuliraju opasne toksine, dok druge, kroz industrijsku preradu, postaju proizvod koji ima malo zajedničkog sa izvornim morskim ili rječnim plodom.
TEKST SE NASTAVLJA ISPOD OGLASA
Razumijevanje onoga što stavljate na tanjir ključno je za dugoročno zdravlje, a ne samo za trenutni obrok.
TEKST SE NASTAVLJA ISPOD OGLASA
Zašto velike predatorske ribe nose rizik od trovanja živom
Kada govorimo o tome koja je najgora riba za zdravlje, fokus se pomjera sa kalorija na teške metale, prvenstveno živu. Velike predatorske ribe, poput sabljarke, morskog psa, kraljevske skuše i krupne tune (naročito vrste plavoperajni tunj), nalaze se na samom vrhu lanca ishrane.
Njihov organizam godinama akumulira živu iz manjih organizama kojima se hrane. Što je riba dugovječnija i krupnija, to je koncentracija žive u njenom mesu viša.
TEKST SE NASTAVLJA ISPOD OGLASA
Prema preporukama američke FDA i brojnih nutricionističkih vodiča, ovakve vrste treba izbjegavati u trudnoći, dok se opštoj populaciji savjetuje stroga umjerenost.
Živa je neurotoksin koji se ne eliminiše lako iz organizma, pa česta konzumacija ovih vrsta može dugoročno imati negativan uticaj na zdravlje nervnog sistema.
Industrijski prerađeni proizvodi – „riba“ samo na pakovanju
Često kupujemo ribu zbog njene reputacije, a završimo sa proizvodom koji je nutricionistički siromašan. Riblji štapići, jeftine riblje paštete, surimi i dimljeni fileti upitnog kvaliteta često sadrže drastično manje ribljeg mesa nego što potrošač očekuje.
Umjesto zdravih proteina, ovakvi proizvodi su krcati:
Rafinisanim uljima i trans-mastima.
Viškom soli i natrijum-glutamatom (pojačivačima ukusa).
Skrobom i aditivima koji služe za vezivanje mase.
Takođe, budite oprezni sa veoma jeftinim uvoznim vrstama iz akvakulture (poput panga), koje se često uzgajaju u sumnjivim uslovima sa visokim rizikom od kontaminacije.
Cijena od par stotina dinara po kilogramu često je najbolji pokazatelj da kvalitet izostaje, prenosi Krstarica.
